ଗୋଟିଏ ସମୟ ଆସିଲା, ଗାଁରେ ଏକାବେଳକେ ସବୁ ପରୁଷ ମରି ମାଟିରେ ଶୋଇପଡିଲେ । ପୁରୁଷଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା ଗାଁ । ଗାଁରେ ପଡିଲା ହା ହା କାର । କିଏ ମାରିଲା ଓ କାହିଁକି ମାରିଲା । ଏ ଘଟଣା କୌଣସି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସିନ ଠାରୁ କମ ନୁହେଁ । ଏହି ଗାଁରେ ୫୦ ଜଣ ମହିଳା ନିଜେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କୁ ଜୀବନରୁ ମାରି ଦେଇଥିଲେ । ହଁ ଦର୍ଶକବନ୍ଧୁ ଆପଣ ଏଭଳି ଅନେକ କାହାଣୀ ଶୁଣିଥିବେ କିନ୍ତୁ ଆମେ ଆଜି ଆପଣଙ୍କୁ କୌଣସି କାହାଣୀ ବିଷୟରେ କହୁନାହୁଁ । ଏକ ସତ୍ୟ ଘଟଣା କଥା କହୁଛୁ । ଯାହା ଶୁଣିଲେ ଆପଣ ବି ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଯିବେ । ନାରୀକୁ ନାରାୟଣୀର ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ପୁରୁଷ ଅତ୍ୟାଚାର କରିବାର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରେ ସେତେବେଳେ ନାରୀ ନରରୂପୀ ବିନାଶିନୀ ପାଲଟିଯାଏ ଆଉ ଶତ୍ରୁ ସଂହାର କରେ । କୁହାଯାଏ ଯେ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ଲୁହରେ ଧ୍ବଂସ ପାଇଥିଲା ସ୍ବର୍ଣ୍ଣମୟୀ ଲଙ୍କା ଏବଂ ଆଉ ଜଣଙ୍କ ଲୁହରେ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତାପୀ କୁରୁବଂଶ । କାହାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପୌରାଣିକ ହେଲେ ହେଁ ତାହା ମନରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ । ତେବେ ଏ ଘଟଣାରେ ନାରୀ କଣ ପାଇଁ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଥିଲା ତାହା ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା । ଜଣେ କି ଦୁଇଜଣ ନୁହେଁ ଲଗାତାର ଭାବେ ୫୦ ଜଣ ମହିଳା ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ଦୁନିଆରେ ଏପରି ଅନେକ ଘଟଣା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି ଯାହା ଶୁଣି ସମ୍ପର୍କର ଡୋରି ଉପରୁ ଭରସା ତୁଟି ଯାଇଛି ଏବଂ ଏହାକୁ ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି । ଏପରି ଏକ ଭୟଙ୍କର କାହାଣୀ ହଙ୍ଗେରୀର ରାଜଧାନୀ ବୁଡାପେଷ୍ଟରରୁ ଆସିଛି, ଯେଉଁଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୩୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ନାଗ୍ୟରେଭ ନାମକ ଏକ ଗାଁ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ୧୯୧୧ ମସିହାରେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ହଠାତ୍ ରହସ୍ୟମୟ ମୃତ୍ୟୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚକିତ କରିଦେଇଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ଏହି ମାମଲାର ସତ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲା, ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଏହି ରହସ୍ୟମୟ କାହାଣୀ ବିଷୟରେ ।
ଏହି କାହାଣୀଟି ସେହି ସମୟର ଯେତେବେଳେ ୧୯୧୧ ରୁ ୧୯୨୯ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଛୋଟ ଗାଁରେ ୫୦ ରୁ ଅଧିକ ପୁରୁଷ ରହସ୍ୟମୟ ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ପଛରେ ଥିବା ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା, ସେତେବେଳେ ଜଣାପଡିଲା ଯେ ଏହି ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡର ଅପରାଧୀମାନେ ଆଉ କେହି ନୁହଁନ୍ତି ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ । ଏହି ଘଟଣା ପରେ ନାଗ୍ୟରେଭ ଗାଁ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ କୁଖ୍ୟାତ ଗାଁ ଭାବେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ଗାଁର ପ୍ରତ୍ୟକ ପରିବାରର ସଂସ୍କାର ଓ ଅନୁଶାସନ ବହୁତ କଠୋର ଥିଲା । ଏଠାରେ ଝିଅମାନଙ୍କୁ କମ ବୟସରେ ବୟସ୍କ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ କରାଯାଉଥିଲା । ଏହି ବିବାହରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାୟତଃ ଶାରୀରିକ ଏବଂ ମାନସିକ ନିର୍ଯାତନାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡୁଥିଲା । ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନାରୀ ନିର୍ଯାତିତା ହେଉଥିବା ଭଳି ଘଟଣା ଅତି ସାଧାରଣ ଥିଲା ଯେପରି । ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ମହିଳାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ଗାଁର ଜଣେ ଧାତ୍ରୀ ଜୋଜସାନା ଫାଜକାସଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଥିଲେ । ଫାଜକାସ କେବଳ ଜଣେ ଧାତ୍ରୀ ନଥିଲେ, ବରଂ ସେ ଗର୍ଭପାତ ଭଳି ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଯାହା ସେତେବେଳେ ସମାଜରେ ଗ୍ରହଣୀୟ ନଥିଲା।
ଫାଜକାସ ଏହି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଏକ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ପଥ ଦେଖାଇଥିଲେ । ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଆର୍ସେନିକ୍ ଯୁକ୍ତ ବିଷ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ବିଷ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ପାନୀୟରେ ମିଶ୍ରଣ କରିବା ସହଜ ଥିଲା । ଧୀରେ ଧୀରେ, ଗାଁର ଅନେକ ମହିଳା ଏହି ପରାମର୍ଶ ପାଳନ କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କୁ ବିଷ ଦେଇ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏହି ପ୍ରଥା ଏତେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଚାଲିଲା ଯେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହାକୁ କୌଣସି ସୁରାକ ମିଳିଲା ନାହିଁ । ଏହି ହତ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଏକ ରୋଗର ରୂପ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
୧୯୨୯ ମସିହାରେ ଏହି ରହସ୍ୟମୟ ମୃତ୍ୟୁର ତଦନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପରେ ସତ୍ୟ ବାହାରି ଆସିଲା । ପ୍ରାୟ ୫୦ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ କିଛି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଅଭିଯୋଗ ଆସିଥିଲା । ବିଚାର ସମୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବୟାନ ସମାଜର ତିକ୍ତ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା । ମହିଳାମାନେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିର୍ଯାତନା, ହିଂସା ଏବଂ ଯୌନ ଶୋଷଣରେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଏପରି କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଫାଜକାସଙ୍କୁ ଏହି ଗଣହତ୍ୟାର ମୁଖ୍ୟ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକାରୀ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଇଥିଲା ।
Also Read: ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ୨୦୨୬କୁ ନେଇ ଗାଇଡଲାଇନ ଜାରି କଲା ସିବିଏସଇ, ଭରିବାକୁ ହେବ ଏହି ବିବରଣୀ